...¤¸¸.·´¯`·.¸·..>>--»♪ขอให้รักจงเจริญ♪«--<<..·.¸¸·´¯`·.¸¸¤...

จบซะทีกับการสอบที่แสนทรหด

ขอสารภาพตามตรงเลยนะ เลขอ่ะ 14 ข้อแรก

เราลอกเอิงทั้งแถบเลยอ่ะ

ยากมากๆ ทำไม่ได้ซะข้อ

แต่ยังดีที่เติมคำกับแสดงวิธีทำ ทำได้

แอบดีใจนะเนี่ยที่ยังทำได้อยู่

แล้วพอหลังจากเลขก็เป็นพระพุทธ

ก็ไม่ยากมากหรอก ถ้าอ่านนะ

แต่อ่านแล้วไมมันไม่เข้าหัวเลยเนี่ย

ก็ทำได้บ้างไม่ได้บ้าง

ลอกเอิงอีกตามเคย อิอิ

พอช่วงบ่ายเปง ไทยเสริมกับอังกิดเสริม

วันนี้นี่สอบเสริมทั้งวันเลยวุ้ย

จะเสริมอะไรกรูหนักหนา

2 วิชาหลังนี่ลอกเอิงไม่ได้เลย มองไม่เห็น

แล้วอีกอย่าง อ. ก้รู้แล้วด้วย

เลยลอกไม่ได้

ต้องขอขอบคุณน้องเอิงนะก๊าบบ สำหรับความอนุเคราะห์

พอสอบกันเสร็จแล้ว ก็ไปดูหนังกัน

มีเรา ปลา ยุ้ย 3 คน ไม่ครบทีมเลย

อ่าแต่ไม่เปงไร ได้ดูก็โอเค

ไปดูกันที่เซ็นทรัลปิ่นเกล้า

ชีวิตนี้วนเวียนอยู่แต่เซ็นทรัล สยาม มาบุญครอง พารากอน 55+

ตอนแรกจะไปดูแก็งชะนีกับอีแอบ

เหตุผลก็คือเราชอบพี่เดย์ อิอิ ฟังขึ้นมั้ยเนี่ย

แต่ปลาอยากดูโคตรรักเอ็งเลย

อ่าอันนี้ก็อยากดูเหมือนกันนะเนี่ย

ปลามันมาอารมณ์ไหนไม่รุ อยากดูหนังซึ้ง

เอาก็เอา โคตรรักก็ได้

แต่พอไปซื้อบัตรมันมีรอบ 4.30 น.อ่ะ เย็นไปๆ

ก็เลยดูแก็งชะนีละกัน

สนุกดี ฮากันตั้งแต่ต้นเรื่องเลย

พระเอกไม่ไหวๆ ขอหล่อกว่านี้หน่อย

พี่เดย์ของชั้นน่ารักมากๆ

กรี๊ดๆๆ กลับมาคลั้งใคร้อีกครั้งหนึ่ง

พอไปสักครึ่งเรื่อง แอบเศร้าเล็กอ่ะ

ตอนที่นีน่าเลิกกับแฟน เศร้าจัง

น้ำตาซึมเลย หันไปเห็นยุ้ยก็ร้องเหมือนกัน

แต่สุดท้ายแล้วนีน่ากับแฟนเขาก้กลับมารักกัน

ขอแต่งงานน่ารักมากๆ

เอาแหวนใส่ไว้ในกระทง

แล้วก็เอาวางบน ที่วางซูชิวนๆ อ่ะ

แต่สุดท้ายก็สงสารไก่

จะแต่งงานอยู่แล้ว แฟนดันมาเป็นเกย์

แต่ก็อ่านนะโทษใครไม่ได้

เพราะเขาก็ไม่แน่ใจตัวเองเหมือนกัน

กลับมาถึงบ้าน ทุ่มนึงพอดีเลย

โดนเทศน์เล็กน้อย พอเป็นพิธี ><

คงมีหลายคนที่ยังทำใจไม่ได้

ยังคงเสียใจกับความรักที่ได้ผ่านพ้นไป

ไม่มีใครหรอกนะที่อยากจะให้มันจบลงอย่างนี้

เคยรักกันมาอยู่ดีดี แต่สุดท้ายวันนี้กลับไม่มีเขาอยู่ข้างกาย

แต่จงอย่าเสียดายวันเวลาที่ผ่านไป

อย่าโทษตัวเองหรือเขาที่ทำให้มันเป็นแบบนี้

เพราะอย่างน้อยการที่เราได้มารู้จักคนคนหนึ่ง

มันก้เป็นเรื่องที่ดีสำหรับชีวิตเราแล้ว

เก็บความรู้สึกความทรงจำดีดีเหล่านั้นเอาไว้

อย่าผลักไสให้มันไปจากหัวใจเรา

เพราะมันทำไม่ได้หรอกถ้าเรายังรักเขาอยู่

ถึงแม้วันนี้อาจจะทำใจไม่ได้กับการที่ต้องอยู่คนเดียว

มันคงเหงา เศร้า และเดียวดายมากๆ

แต่เราก็ต้องอยู่ให้ได้ ต้องเข้มแข็ง ยอมรับความเป็นจริง

ว่าต่อไปนี้จะไม่มีเขาแล้วนะ เขาจะไม่อยู่ข้างๆอีกแล้ว

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะต้องเลิกคิดถึงเขานิ

เวลา.....เวลาสำคัญที่สุด

มันจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น

ตอนนี้อาจเจ็บแทบตาย ไม่มีอะไรเหลือ

แต่สักวันมันจะดีขึ้น

อาจจะยังเจ็บอยู่ แต่คงไม่ถึงตาย

แล้วเราจะรู้ว่าเราอยู่ได้ถ้าไม่มีเขา

ตอนนี้เราอาจจะไม่ได้เป็นอะไรกับเขา

ไม่ได้เป็นคนรัก คนที่เขาจะมาคิดถึงเรา

แต่เรายังเป็นเพื่อนกันได้ไม่ใช่หรอ

มันก็ยังดีกว่าเป็นแค่คนที่เคยรู้จักนะ

ในวันนี้เขาอาจจะไม่ใช่สำหรับเรา

ต่อให้รักเขามากแค่ไหน

พยายามเท่าไหร่ เมื่อไม่ใช่...ก็คือไม่ใช่

ผู้คนบนโลกนี้ยังมีอีกมากมาย

เราอาจจะเจอคนที่ดีกว่าเขาก้ได้

แต่หากว่าเขาเป็นคู่สำหรับเราจริงๆแล้ว

ต่อให้อยู่ไกลสักแค่ไหน

แม้เราจะเลิกกันไปแล้วก็ตาม

สักวันเขาจะกลับมาหาเราเอง

ถ้าเขาคือคนที่ใช่สำหรับเรา........................

ยังทรมานอย่างนี้ เจอะเธอทุกทีต้องคอยข่มใจ
ต้องทำเป็นคุยทักทาย ต้องทำเหมือนไม่เป็นไร ทั้งที่ข้างในใจนั้นไม่ใช่เลย

อยากบอกว่าฉันยังรักเธอเสมอ มันยังคิดถึงเธอไม่เคยเปลี่ยนไป
เจ็บปวดที่ฉันยังพูดได้แค่ในใจ ก็รู้ถ้าพูดออกไป เธอคงจะไม่ย้อนกลับมา

มันคงจะดีกว่านี้ หากฉันเลิกจำว่าเคยผูกพัน ยังพยายามทุกวัน
แต่ทุกครั้งที่เจอกัน ในใจก็ยังสั่นฉันยังเหมือนเดิม

เคยนั่งตรงนี้ เก้าอี้ตัวนี้ อยู่ข้างๆเธอ
เป็นที่ประจำ ที่เธอและฉัน จะนัดกันเสมอ
แต่วันนี้ ที่เดิมตรงนี้ ที่ฉันได้เจอ
ทุกอย่างคงเดิม บรรยากาศเดิมๆ แต่ไม่มีเธอ

ดนตรีนั้นเล่นอยู่ ฟังฉันฟังอยู่ แต่ว่าในใจนั้นเงียบงัน
มีแต่เสียงเพลงที่ว่างเปล่า จบลงแล้วความรักของเรา
ไม่มีเขาเคียงข้างอีกแล้ว ไม่มีคืนวันที่สดใส
ดื่มให้ตัวเองอีกที กับรักที่เพิ่งผ่านพ้นไป

ฉากวันนั้น ยังจดยังจำ แจ่มชัดในใจ
ภาพวันนั้นที่เธอบอกลาฉัน ยังไม่เคยเลือนหายไป
คำพูดวันนั้นที่เธอบอกกับฉัน ว่าเธอต้องไป
เธอจับมือฉัน และบอกให้เรา ยกโทษให้ได้ไหม

อาจจะเห็นว่าฉันยังยิ้ม หัวเราะได้ทุกนาที อาจจะเห็นว่าฉันมีชีวิตดีๆ เหมือนคนไม่เป็นไร
แต่ลึกแล้วใครจะรู้ ถึงแม้ฉันมีความสุขเท่าใด ความจริงวันนี้ข้างในหัวใจยังเป็นอย่างเดิม

ก็ยังเจ็บมาจนวันนี้ นอนก็มีแต่น้ำตา มีแต่เธออยู่ทุกเวลา ไม่รู้จะทำยังไง
ยังต้องเจ็บไปจนวันไหน นานเท่าไหร่กว่าฉันจะทำใจได้ ต้องอยู่อย่างทรมานอย่างนี้ไปนานเพียงใด

จากวันนั้นที่เธอบอกลา ชีวิตก็ยังเดินไป อาจไปพบผู้คนมากมายเพียงใด ก็ยังไม่ลืมเธอ
เมื่อความรักเข้ามากี่ครั้ง สุดท้ายก็ยังร้องไห้เพราะเธอ เจ็บปวดเสมอที่ยังต้องเจอเธออยู่ในใจ

จากวันนั้นถึงวันนี้ ก็ผ่านมา 1 ปีแล้วนะ เธอยังจะจำวันนี้ได้อยู่มั้ย

ยังจำช่วงเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกัน จำวันเวลาเหล่านั้นได้มั้ย

หนังที่เราได้ดูด้วยกัน ตอนที่เธอจับมือฉัน เธอจะรู้สึกเหมือนกับฉันหรือป่าว

ในวันนั้นฉันมีความสุขมาก ในทุกๆ สิ่งทุกๆ อย่างที่เธอเคยทำให้ฉัน

คำพูดที่เคยบอกว่าคิดถึงกัน รักฉันมากมาย ฉันยังคงไม่เคยลืมมัน

เมล์ทุกฉบับที่เธอเคยส่งมา สัญญาต่างๆ ที่จะให้กัน ว่าเราจะรักกันตลอดไป

เธอคงแค่พูดไปอย่างนั้นใช่มั้ย ไม่เคยที่จะใส่ใจมัน

ผ่านมาจนวันนี้ มันก็นานแล้วนะ ฉันรู้ว่าเธอสบายดี แต่สำหรับฉันมันยังคงจมอยู่กับอดีต

ถึงแม้ว่ามันจะเศร้า จะเหงา แต่ฉันก็เต็มใจที่จะอยู่กับมัน

เวลานี้เธอคงมีเขาคนนั้นค่อยอยู่เคียงข้างเธอ และเธอคงจะรักเขามากสินะ

ฉันเคยคิดอยากจะถามเธอเหมือนกัน ว่าที่ผ่านมา ตอนที่เรารักกัน

เธอรักฉันจริงๆ หรือเธอเพียงแค่ไม่มีใคร เธอแค่เหงา เพราะเขาคนนั้นของเธอไม่อยู่

แต่ก็ยังกลัวคำตอบอยู่ กลัวว่าเธอจะตอบเหมือนกับผู้หญิงคนนั้นที่เธอก็ทำให้เขาเสียใจเหมือนกัน

และแล้วเธอก็กลับมาหากัน หลังจากที่เธอหายไปนานแสนนาน

แต่การกลับมาคราวนี้ คงจะไม่เหมือนเดิมใช่มั้ย เราจะรักกันอีกไม่ได้แล้วใช่มั้ย

แต่ฉันยังคงอยากให้เรากลับมารักกันอีกครั้ง ก็รู้นะว่ามันคงจะเจ็บ ฉันอาจจะต้องร้องไห้

แต่มันก็ยังดีกว่าที่เราจะไม่รู้จักกัน

ทุกๆครั้งที่ฉันนั่งรถผ่าน เดินไปในที่ที่เราเคยอยู่ด้วยกัน เคยไปทานข้าวด้วยกัน

ฉันคิดถึงเธอเสมอ อยากให้เรามาด้วยกันอีกครั้ง

ร้าน Swensen's ไอศครีมแสนอร่อยที่เธอเคยป้อนกัน ยังจำมันได้อยู่มั้ย

ฉันรักเธอมากนะ และยังรอคอยการกลับมาของเธอเสมอ

ถึงแม้มันจะต้องรอไปอีกนานแค่ไหนก็ตาม

อย่างน้อยก็ยังรู้ว่าเธอมีความสุขดี

แต่ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ว่าเธอจะลืมกันหรือป่าว

เฮ่อ........จะเศร้าเกินไปป่าวเนี่ย

พักนี้มีแต่เรื่องเศร้าๆ ทั้งนั้น

อยากจะหยุดเวลาไว้แค่ตรงนี้จัง

ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นยังไงบ้าง

จะเดินต่อไปยังไง

แต่ก็ต้องเข้มแข็งเข้าไว้

อ่อนแอไม่ได้หรอก

สู้ๆๆ ><

 วันนี้.....เราอาจรู้สึกผุกพันต่อสิ่งหนึ่งสิ่งใดจนคิดว่าเราขาดไม่ได้

แต่เวลาจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป

สักวันเราจะรู้ว่า.....สิ่งที่เราผุกพันในวันนี้ เป็นแค่ส่วนหนึ่งที่เติมชีวิต

ไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิตเรา วันนึง.....หากเรามีโอกาสได้เจอสิ่งที่ถูกใจสิ่งใหม่

ที่เราคิดว่าเราพึงใจปรารถนา ต้องการ ขาดไม่ได้

เราก้อจะเริ่มผูกพันกับสิ่งใหม่ได้ ในเวลาไม่นานนัก

เมื่อเวลาหนึ่งผ่านไป จะสอนเราได้เองว่าความผูกพันกับสิ่งใดๆ

ในช่วงเวลาหนึ่งจะเปนความสุขในช่วงเวลานั้นๆ

อย่าได้ไปยึดติด อย่าได้ไปใช้ทั้งชีวิต.....ลุ่มหลง

คิดเสียว่า เราโชคดีที่มีโอกาสผูกพันกับสิ่งที่เรารัก

ความผูกพันก้อเหมือนกับความรัก

หากเรารักใครคนใดคนหนึ่งมาก เราก้อจะรู้สึกผูกพันมาก

แต่ความผูกพันที่ว่า.....ไม่ได้หมายถึงการหยุดตัวเองไว้

กับสิ่งๆนั้น ความผูกพันกับอะไรในช่วงเวลาหนึ่ง.....ไม่ผิด

ถ้าเราค่อยๆปรับตัว ปรับใจ ให้กลับคืนในเวลาที่ควร

เพราะอย่างน้อยที่สุด.....เราก้อมีโอกาสได้ผูกพัน

 ซึ่งนั้นก้อเหมือนเรามีโอกาสได้รัก.....นั่นเอง

ถ้าคุณมีความสุขที่เห็นเขาเดินกับคนอื่น.....คือ...ความรัก

ถ้าคุณเศร้า..เหงา..คิดถึง..อยากเจอ..อยากพูดคุย...คือ..ความรัก

ถ้าคุณร้อนรนเวลาที่เขาอยู่กับใครๆที่ไม่ใช่คุณ..คือ..ความใคร่

อยากเกบเค้าไว้เปนเจ้าของคนเดียว

ถ้าคุณเมามาย เขาลูบหลังไหล่ดูแล..คือ ..ความรักแท้ที่บริสุทธ์ใจ

คุณเมามายเค้ากอดและสัมผัสร่างกาย...คือความใคร่จากเค้าของคุณ

ถ้าคุณเขาหา แต่เขาหนี..คือความใคร่ที่หมดเยื่อใยแล้ว

ถ้าคุณหนี แต่เขาวิ่งตามมา...คือความรักที่ยังไม่มีจุดจบ

แต่ถ้าคุณพอใจ..จงรัก..และมอบความรักให้กับเค้า

แม้มันจะไม่กลับมาหาคุณก้อตาม

จงดีจัยที่ได้รักและทำมันให้ดีที่สุดซะวันนี้ ดีกว่ามานั่งเสียใจในวันหน้า

เพราะหากวันนึงความรักต้องเลิกรา.. ...คุณจะได้ไม่ต้องเสียใจ เสียน้ำตา...โทษตัวเอง....